Herdr to otwartoźródłowa aplikacja desktopowa, która oddziela interfejs terminala od procesu wykonawczego dzięki serwerowi tła herdr-core. Pokazuję, jak zarządzać równoległymi agentami kodującymi, kontrolować ich status przez protokół OSC 7501 i modyfikować całe środowisko pracy z poziomu zwykłych plików konfiguracyjnych.
Każdy, kto próbował równolegle odpalić kilka instancji Claude Code, Codexa czy lokalnych skryptów w klasycznych zakładkach iTerm2 lub Windows Terminala, zna ten scenariusz: kilkanaście otwartych kart, brak informacji o tym, który proces wisi na pytaniu o uprawnienia, a jedno przypadkowe zamknięcie okna kończy się przerwaniem wielogodzinnego zadania.
Projekt Herdr rozwiązuje ten problem systemowo. Całość opiera się na licencji Apache 2.0 i wprowadza podejście znane z rozproszonych demonów linuksowych do codziennej pracy programistycznej.
Architektura herdr-core: dlaczego agenty działają po zamknięciu okna?
Klasyczne emulatory terminala traktują powłokę jako bezpośredni proces potomny okna graficznego. Kiedy zamykasz aplikację lub interfejs zaliczy błąd, system operacyjny wysyła sygnał SIGHUP i zabija wszystkie aktywne podprocesy. W przypadku prostych komend to żaden problem, ale gdy agent refaktoryzuje bazę kodu w Next.js przez czterdzieści minut, utrata kontekstu oznacza stratę czasu i pieniędzy.
Herdr rozdziela warstwę prezentacji od wykonawczej. Natywna aplikacja okienna jest jedynie klientem, a właściwe zadania wykonuje lokalny serwer tła nazwany herdr-core.
Co dzieje się, gdy zamkniesz okno programu, zaktualizujesz Herdr do nowszej wersji albo zrestartujesz interfejs? Dokładnie nic złego. Wszystkie terminale pracują nieprzerwanie wewnątrz demona herdr-core. Po ponownym uruchomieniu aplikacji okna automatycznie podpinają się pod istniejące procesy w tych samych katalogach roboczych.
Aplikacja działa natywnie na macOS (zoptymalizowana pod procesory Apple silicon), Linuksie (zarówno architektury x86_64, jak i arm64) oraz na Windowsie (x86_64).
Protokół OSC 7501: jak terminal wie, czy agent czeka na Twoją decyzję?
Jednym z największych problemów przy pracy z wieloma agentami jest ciągłe sprawdzanie, czy dany model skończył zadanie, czy może czeka na zatwierdzenie edycji pliku. Zamiast skanować bufor tekstu wyrażeniami regularnymi, Herdr wykorzystuje otwarty protokół OSC 7501 (Operating System Command).

Agent wysyła do emulatora terminala niewidoczną dla oka sekwencję ucieczki (escape sequence), która informuje Herdr o aktualnym stanie procesu: working, done lub blocked. Pasek boczny oraz nagłówek karty natychmiast zmieniają swój kolor i status, dzięki czemu od razu widzisz, które okno wymaga Twojej interwencji.
Co ciekawe, w ten sam sposób możesz otagować dowolny własny skrypt powłoki. Wystarczy jedna linijka kodu w Bashu, by terminal potraktował Twój skrypt jak pełnoprawnego agenta:
Jeżeli Twój agent działa bezpośrednio w panelu Herdr, sygnały OSC 7501 są natychmiast parsowane. Jeśli jednak zagnieździsz agenta wewnątrz starszej sesji tmux, sekwencje ucieczki mogą zostać po drodze odcięte. Więcej o podstawach środowiska i przejściu z tradycyjnych narzędzi dowiesz się z artykułu Herdr zamiast tmux - instalacja i pierwsze kroki z terminalem dla agentów AI.
Konfiguracja i mody przez ~/.config/herdr-app: agent sam zmienia swój interfejs
Twórcy Herdr podeszli do konfiguracji w sposób skrojony pod modele językowe. Całe środowisko - skróty klawiszowe, wygląd paneli, layouty i rozszerzenia - znajduje się w zwykłych plikach tekstowych w katalogu ~/.config/herdr-app.
Struktura plików wygląda następująco:
Obecność pliku AGENTS.md sprawia, że konfiguracji nie musisz pisać ręcznie. Wystarczy, że uruchomisz Claude Code lub Codexa i wskażesz mu ten plik instrukcją:
Następnie wydajesz polecenie w języku naturalnym, np. „dodaj timer do każdej zakładki pokazujący, jak długo pracuje agent”. Agent samodzielnie odczyta reguły, zmodyfikuje mods/tabs/main.js i załaduje zmianę w locie. Podobne podejście do rozszerzania możliwości modeli omawiałem we wpisie opisującym, jak Anthropic wprowadza mods do Claude Code i Claude Desktop.
W oficjalnej galerii layoutów Herdr znajdziesz gotowe modyfikacje przygotowane przez społeczność:
- Blobs: agenty są prezentowane jako animowane plamy, których wielkość odzwierciedla zużycie kontekstu tokenów, a barwa wskazuje status zadania.
- Yoru: układ dzielący ekran na zaokrąglone, półprzezroczyste wyspy na tle estetycznej grafiki, zintegrowany ze wskaźnikami zużycia limitów API dla modeli Claude i Grok.
- Board: widok w stylu tablicy kanban, gdzie okna agentów automatycznie sortują się w kolumnach: Needs you, Working oraz Done.
Do płynnego przełączania się między zapisanymi układami służy domyślny skrót ctrl-shift-l.
Orkiestracja na wielu maszynach i integracje: VPS, Git Worktrees oraz ntfy
Herdr nie ogranicza się wyłącznie do lokalnego procesora. Jeśli trenujesz modele, wykonujesz ciężkie parsowanie stron pod kątem technicznego SEO lub uruchamiasz długie buildy, możesz podpiąć zewnętrzną maszynę przez SSH bezpośrednio z poziomu wiersza poleceń:
Zdalny serwer lub maszyna wirtualna pojawia się w tym samym bocznym panelu aplikacji pod osobną sekcją. Przestrzenie robocze i agenci uruchomieni na zdalnym VPS działają tam nawet wtedy, gdy Twój laptop przejdzie w tryb uśpienia.
Drugim mocnym punktem są modułowe wtyczki integrujące proces wytwórczy:
- Git Worktrees: zamiast przełączać branche w jednym katalogu i blokować pracę agenta, Herdr pozwala przypiąć osobne drzewo robocze Gita pod konkretne zadanie. Agent pracuje na wydzielonej gałęzi bez konfliktów z Twoim lokalnym kodem.
- Linear & GitHub Issues: zadania z systemów śledzenia błędów są mapowane bezpośrednio na etykiety paneli, prezentując aktualny status ticketa obok powiązanego agenta.
- Powiadomienia mobilne przez ntfy: możesz skonfigurować prosty mod, który w momencie zmiany stanu agenta na
blockedlubdonewysyła żądanie webhook do darmowej usługi ntfy. Dzięki temu dostajesz powiadomienie push na telefon, gdy Claude Code skończy audyt lub zapyta o zgodę na wykonanie skryptu.
Praktyczny przykład łączenia kilku modeli w jednym projekcie opisałem w poradniku pokazującym, jak wygląda orkiestracja agentów AI w Herdr przy współpracy modeli Gemini i Claude.
Herdr czy Herdr TUI: które narzędzie wybrać do codziennej pracy?
W ekosystemie projektu funkcjonują obecnie dwie gałęzie oprogramowania. Zrozumienie różnic między nimi ułatwia dobór właściwego narzędzia:
herdr-core~/.config/herdr-app, CSS/CanvasCtrl+Aherdr-core po zamknięciu oknaWarto pamiętać, że aplikacja okienna i Herdr TUI korzystają z oddzielnych serwerów wykonawczych. Zadania uruchomione w Herdr TUI nie pojawią się automatycznie w oknie aplikacji desktopowej. Jeżeli Twoim celem jest zaawansowana konfiguracja skilli i hooków w środowisku deweloperskim, sprawdź mój poradnik o konfiguracji Herdr z Claude Code i Google Antigravity.
Jak wdrożyć Herdr do własnych zadań programistycznych i SEO?
Przejście na Herdr nie wymaga natychmiastowej zmiany całego środowiska pracy. Najwygodniej zacząć od jednego, powtarzalnego procesu:
- Zainstaluj Herdr i uruchom swój pierwszy proces (np. Claude Code analizujący logi serwera lub crawler technicznego SEO) za pomocą ikony plusa w pasku zakładek.
- Przekaż agentowi plik
~/.config/herdr-app/AGENTS.mdi poproś go o skonfigurowanie powiadomień przez ntfy, aby otrzymywać powiadomienia na telefon, gdy zadanie dobiegnie końca. - Dodaj swój serwer stagingowy poleceniem
hc machine add, by odciążyć lokalną maszynę podczas wykonywania testów regresyjnych.
Rozdzielenie interfejsu graficznego od procesu w herdr-core eliminuje ryzyko przypadkowego przerwania długich analiz. Przetestuj uruchomienie jednego agenta w tle, podepnij prosty skrypt ze statusem OSC 7501 i sprawdź, jak zautomatyzować powtarzalne audyty bez konieczności ciągłego zerkania w konsolę.
Często zadawane pytania (FAQ)
Agenci działają nieprzerwanie w tle, ponieważ procesy wykonuje demon herdr-core, a nie okno interfejsu. Zamknięcie lub aktualizacja aplikacji nie przerywa wykonywania kodu.
Narzędzie wykorzystuje otwarty protokół OSC 7501. Agenci wysyłają sekwencje sterujące określające stany: praca, oczekiwanie na decyzję programisty lub ukończenie zadania.
Nie, aplikacja okienna oraz Herdr TUI korzystają z oddzielnych serwerów wykonawczych. Zadania uruchomione w Herdr TUI nie pojawią się w aplikacji desktopowej.
Aplikacja działa lokalnie na macOS z układami Apple silicon, Linuksie (x86_64 oraz arm64) i Windowsie (x86_64). Dodatkowe instancje można podłączać zdalnie przez SSH.
Źródła
- Herdr: Herdr: no two look alike
- Herdr: Gallery · Herdr
- Herdr: Guide · Herdr
Miniaturka i ilustracje w treści zostały wygenerowane przez AI.
Sprawdzę indeksację, robots.txt i renderowanie - dostaniesz listę konkretów do naprawy.




